Tussen uniform en keepershandschoenen 

Sergeant LDGB Kevin Eefting houdt zich normaliter bezig met bevoorrading binnen de Koninklijke Marine. Dat doet hij op Marinierskazerne (MK) Savaneta op Aruba. Zodra zijn werkdag erop zit, staat hij op het voetbalveld. Niet in uniform, maar in sporttenue met keepershandschoenen onder de arm. De marineman is namelijk naast chef Bureau Bevoorrading ook keeperstrainer van het Arubaanse nationale voetbalelftal onder 17 (O17). “Ik vergelijk mijzelf echt niet met Louis van Gaal of Dick Advocaat, maar geloof wel dat ik spelers kan raken.” 

Het jeugdteam is dezer dagen op Costa Rica voor de CONCACAF U17 Championship-kwalificatieduels. Het speelt daar tegen leeftijdgenoten uit Canada, Jamaica en de Kaaimaneilanden. Met als doel dat ene ticket voor het WK Onder 17, dat later dit kalenderjaar plaatsvindt in Qatar. En Eefting is erbij. In zijn 2 belevingswerelden, voetbal en Defensie, hanteert de sergeant dezelfde overtuiging: dat discipline en teamwork het verschil maken. 

Dat Eefting bij Defensie belandde, lag voor de hand. Hij groeide op in Den Helder, als zoon van een marinier. “Met de Nationale Vlootdagen en alles wat daarbij hoort, kreeg ik het met de paplepel ingegoten”, vertelt hij. Toch verliep zijn loopbaan niet zonder slag of stoot. Na het behalen van een MBO-3 loodgietersopleiding, begon hij aan de mariniersopleiding, maar viel uit. “Iets waarvoor mijn vader me had gewaarschuwd”, vervolgt hij. “Daarom moest ik van mijn ouders eerst dat MBO-diploma halen.” Eefting stapte vervolgens over naar de vloot en werd magazijnbeheerder. “Achteraf de beste stap die ik had kunnen maken.” 

Na de Eerste Maritieme Militaire Vorming en de Eerste Vakopleiding Logistieke Dienst Goederenbeheer op Marinekazerne Erfprins, startte de maritieme carrière van Eefting in 2006 dan echt. Hij werd geplaatst op het Luchtverdedigings- en Commandofregat Zr.Ms. De Ruyter en draaide in 2007 meteen al zijn eerste missie: 5 maanden voor de kust van Libanon. “Daar kon ik in korte tijd mijn hele takenboek afronden, want ik kreeg veel tijd en kansen.” Het was de start van een zeer operationele loopbaan, met ook uitzendingen bij Somalië en – op land – naar Afghanistan, Irak, en Mali. 

Na jaren van intensieve inzet brak voor Eefting 2 jaar geleden een nieuwe fase aan. De personeelsorganisatie belde hem met de vraag of hij kon bijspringen om een uitdagend logistiek project rond de OceanGoing Patrol Vessels van de Hollandklasse vlot te trekken. De onderofficier stemde toe, maar hoopte wel op een tegenprestatie. Zijn wens was een plaatsing in de West. Niet veel later zat hij inderdaad op Aruba, als chef Bureau Bevoorrading op MK Savaneta. Een functie waarin overzicht, verantwoordelijkheid en betrouwbaarheid centraal staan. Precies de eigenschappen van een goede voetbaltrainer. 

In het leven van Eefting lopen voetbal en Defensie dan ook parallel. Zelf begon hij ooit als kleine jongen met voetbal bij HRC, de voorloper van FC Den Helder. Daar gaf hij vanaf zijn achttiende ook training. Door missies en het gezinsleven verdween zijn hobby naar de achtergrond. Totdat zijn zoon ging voetballen. De militair rolde opnieuw het trainersvak in en liet er geen gras over groeien. Via diverse opleidingen bij de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB) vergaarde hij het diploma’s UEFA B-trainer en UEFA B-keeperscoach, waarmee je bij profclubs training mag geven. 

Op Aruba komen uiteindelijk 2 geliefde werelden samen. De onderofficier wordt via-via benaderd door de Arubaanse Voetbalbond (AVB), op advies van een keeperstrainer van Feyenoord. “Ik heb dezelfde papieren als hij, dus de wereld wordt dan ineens heel klein”, aldus de marineman, die sindsdien verantwoordelijk is voor de keepers van Aruba O17. 

Door de droogte zijn de trainingsfaciliteiten op Aruba wel beperkt. Daarnaast hadden keepers er nooit eerder een gespecialiseerde aanpak genoten. Desalniettemin zag de trainer in aanloop naar de kwalificatiewedstrijden veel vooruitgang. 

De aanpak van Eefting word duidelijk beïnvloed door Defensie, geeft hij toe. “Rust, reinheid en regelmaat. Verder ruimt iedereen gezamenlijk op enzovoorts. Tegelijkertijd ben ik geen schreeuwende trainer. Integendeel. Ik stel vragen. Dat heb ik bij de KNVB geleerd. Door vragen te stellen, gaan spelers zelf nadenken. Daar leren ze meer van.” Ook in leiderschap ziet hij parallellen met zijn werk bij de marine. “Ik laat mensen eerst zelf nadenken. Als ze vastlopen, neem ik het over. Dat doe ik op de kazerne en op het veld.” 

De betrokkenheid van Eefting gaat verder dan trainen alleen. Zo kocht hij van zijn bescheiden onkostenvergoeding tientallen paren professionele keepershandschoenen voor alle Arubaanse jeugdkeepers. “Ze moeten voelen dat iemand in hen gelooft”, benadrukt hij. “Ik ben hier 3 jaar. Als ik in die periode een voetafdruk kan achterlaten, ben ik tevreden. Ik doe het niet voor persoonlijk gewin, maar wil talenten helpen richting een mogelijke voetbalcarrière buiten Aruba.” 

Mocht in de toekomst een profclub aankloppen bij de avonturier zelf, dan sluit hij een overstap niet uit. Al zal Defensie altijd deel blijven uitmaken van zijn leven. “Ik zou niet meteen ontslag nemen, maar misschien wel minder gaan werken en me meer op voetbal richten. Dat is mijn passie.”