André Twigt
archief Mediacentrum Defensie
‘Door dit weggedrag had de zaak heel anders kunnen aflopen’
Hoe handel je als marechaussee in het heetst van de strijd? In deze rubriek vertellen collega’s over een bijzonder moment tijdens de dienst. Een moment waarbij het er echt op aankomt.
Het is 13 januari 2026. Opperwachtmeester Jeroen en wachtmeester Damon rijden in een opvallend dienstvoertuig als noodhulp voor de regio Zuid-Holland, wanneer zij rond vier uur ’s middags een melding krijgen. Bij het Detentiecentrum Rotterdam op The Hague/Rotterdam Airport is een zogeheten ‘overgooier’ gesignaleerd. Een persoon probeerde een pakketje over de muur van het detentiecentrum te gooien en reed vervolgens in een witte Renault richting metrostation Meijersplein.
De Marechaussee reageert wel vaker op overgooiers bij het Detentiecentrum op Rotterdam/The Hague Airport. Wat deze zaak speciaal maakte, was het verkeersgedrag van de verdachten.
Jullie gingen er uiteraard meteen achteraan…
“Dat klopt. We reden vanaf de luchthaven snel richting Meijersplein. Daar zagen we op het Schieplein de witte Renault voorgesorteerd staan in de richting van Rotterdam Centrum. We positioneerden ons dienstvoertuig ernaast om te kijken hoeveel personen in de auto zaten. Het bleek om vier mannen te gaan die allemaal strak in precies dezelfde houding voor zich uit bleven kijken. Dat is vrij ongebruikelijk als er een politiewagen, of überhaupt een auto, naast je komt staan.”
Wat gebeurde er vervolgens?
“We zagen dat de Renault met het overige verkeer het verkeersplein opreed. Wij sloten aan. De chauffeur had ons duidelijk opgemerkt. Hij ging namelijk in plaats van rechtdoor naar het centrum met een abrupte stuurbeweging de oprit van de A20 richting Hoek van Holland op. Wij hadden die manoeuvre al een beetje verwacht, dus ook wij sloegen richting de A20 af. Na te zijn ingevoegd haalde de chauffeur kort daarna dezelfde stunt uit. Namelijk daar waar de rijstroken zich in de richtingen Den Haag/Amsterdam en Vlaardingen/Hoek van Holland splitsen. Het leek even alsof de chauffeur naar rechts afboog, maar in een poging ons af te schudden, koos hij voor de richting Hoek van Holland.”
De chauffeur van de Renault negeerde het stopteken.
En toen?
“Van het Operationeel Centrum kregen we te horen dat we het voertuig mochten laten stoppen zodra er een tweede wagen bijgetrokken was. Toen wij op de A20 verder reden, hoorden we dat de collega’s enkele kilometers achter ons zaten. Dat was een geruststelling, want het is doorgaans lastig om het overzicht te behouden bij een staande houding van een voertuig met vier inzittenden. We hebben het stopteken aangezet. Daarop wisselde het voertuig abrupt van rijstrook om vervolgens weer met een krachtige stuurbeweging afslag 11 richting Schiedam te nemen. Om een aanrijding te voorkomen, moesten overige weggebruikers fors in de remmen.”
Het klinkt alsof het vanaf dit moment uit de klauwen kon lopen…
“En dat ging het zeker. Onderaan de afslag negeerde de chauffeur het rode stoplicht links richting de ’s Gravelandseweg. We hadden het blauwe zwaailicht al aangezet, toen de bestuurder het steeds gekker maakte en met snelheden tegen de 100 kilometer per uur langs wegwerkzaamheden en over het fietspad probeerde weg te komen. Levensgevaarlijk. En al helemaal toen hij op een stuk weg met een verhoogde rijbaanscheiding meerdere keren uitbrak en met zijn wielen de stenen rand raakte. Duidelijk was dat de chauffeur niet goed kon rijden.”
De chauffeur kon ter plaatste worden aangehouden.
Hoog tijd voor een aanhouding?
“Absoluut. Op een rotonde zagen we dat de band rechtsvoor lek was, waardoor het voertuig op de verhoging van de rotonde tot stilstand kwam. Daarop besloten de passagiers achterin uit te stappen. Op dat moment trok de chauffeur op, waardoor een passagier over het asfalt rolde. Vervolgens stopte het voertuig een paar meter verder weer. De bijrijder bedacht zich geen moment en holde ook weg, waarna de auto met de rechterportieren open een rondje over de rotonde reed en vervolgens tot stilstand kwam, waarna de overgebleven achterste inzittende ook wegrende. De chauffeur stapte uit met zijn handen in de lucht en we hielden hem aan.
Hij was de spreekwoordelijke Sjaak, omdat hij meerdere verkeersregels had overtreden. Daarbij reed hij ook nog eens door rood licht. Bovendien bleek de bestuurder geen geldig rijbewijs te hebben. Die boete kreeg hij bovenop alle andere sancties. De Renault was van zijn tante. Aan haar mocht hij uitleggen hoe de schade aan het voertuig was ontstaan.”
De bestuurder van het voertuig maakte het steeds gekker door met hoge snelheid langs wegwerkzaamheden en over het fietspad te rijden.
Hoe kijk je terug op deze zaak?
Met een goed gevoel. Sowieso raakte niemand gewond of erger. Met hulp van de Zulu (politiekhelikopter, red), die al boven ons hing, werden tien minuten later twee van de drie passagiers aangehouden. Onder hen zat overigens niet de overgooier. Ondanks dat het er tijdens de achtervolging spannend aan toe ging, was de sfeer in ons dienstvoertuig kalm. Damon reed en ik deed de communicatie met de meldkamer. Het gebeurt vaker dat overgooiers op deze manier spullen in het detentiecentrum proberen te krijgen. Wat het deze keer opmerkelijk maakte, was dat deze zaak door dit weggedrag heel anders had kunnen aflopen.”
.