Sla over en ga naar de inhoud
Een groep marechaussees staat in het lantaarnlicht in Parijs. Een persoon houdt de Nederlandse vlag vast.

KMar Wereldwijd

In KMar Wereldwijd laten we elke maand collega’s aan het woord die in het buitenland actief zijn voor de Koninklijke Marechaussee. Deze keer marechaussee der eerste klasse Kim (25) van team 1 van de Brigade Objectbeveiliging. Zij gaf in Parijs met een select gezelschap collega’s acte de présence tijdens quatorze juillet (14 juli), dé nationale feestdag van Frankrijk.

“Als ik aan die dag terugdenk, krijg ik meteen weer een scheut kippenvel. Die voel ik over mijn hele lichaam. Zo bijzonder was deze inzet. Op zich ben ik het gewend om mee te doen aan ceremonieel vertoon. Het is een van onze taken bij de Brigade Objectbeveiliging.

Ons dagelijks werk is de 24/7-beveiliging van bijvoorbeeld de koninklijke paleizen in Den Haag. Maar daarnaast trekken we dus regelmatig ons ceremonieel tenue aan, inclusief sabel. Dan vormen we een erewacht bij bepaalde evenementen. Denk aan staatsbezoeken in Amsterdam en de overhandiging van geloofsbrieven in Den Haag.

Kim mocht met acht collega’s in Parijs meelopen in het defilé tijdens quatorze juillet.

Maar op 14 juli lag dat toch wel even anders. Met acht collega’s uit andere teams mocht ik meelopen in het defilé ter ere van quatorze juillet, dé nationale feestdag van Frankrijk. Naast Nederland waren er veel militairen en politiecollega’s uit 37 laden uitgenodigd, omdat het de laatste editie was van de Franse president Macron.

In alle vroegte was het tijd om te oefenen voor de parade.

Onze inzet duurde alles bij elkaar negen dagen. De dagen vóór de veertiende ging bijna iedere dag de wekker tussen drie en vier uur ’s nachts. In alle vroegte vertrokken we met de bus naar de Champs-Élysées in Parijs om  te oefenen. Deze lange, brede laan, waar het defilé overheen gaat, was in de ochtenduren afgesloten zodat wij ons daar konden voorbereiden.

Aan de parade deden militairen en politiecollega’s uit 37 landen mee.

Het was hard werken en lange dagen draaien. Tot de grote dag. We stonden opgesteld en langs de weg stonden duizenden juichende mensen. Er klonk muziek, er vlogen straaljagers over met rook in de kleuren van de Franse vlag. Het was zo indrukwekkend, ik voelde een brok in mijn keel. Zoiets heb ik bij de Marechaussee nog maar één keer eerder meegemaakt. Dat was tijdens de basisopleiding, op de dag van de baretuitreiking. Dan kom je uit het veld en ben je zo moe. Als je dan door de poort van de kazerne marcheert, staan daar je ouders en vrienden te klappen. Dat is ook zo’n speciaal moment.

In Parijs voelde ik de tranen opkomen; pure emotie omdat het zo indrukwekkend was. Ik deed alsof ik jeuk had in mijn gezicht, zo kon ik ze snel wegvegen. We moesten natuurlijk wel onze aandacht erbij houden.

We moesten strak in gelid lopen, met een Nederlandse vlag. Naast ons liep een Nieuw-Zeelander en aan de andere kant Poolse collega’s. De route was nog best lastig, omdat we al marcherend naar het erepodium moesten, daar groeten en meteen een bocht door. Dan moet je wel goed op elkaar zijn ingespeeld. Gelukkig is alles goed gegaan. Het was een eer om mee te mogen lopen.
Deze inzet zal ik niet snel vergeten.”

Marechaussee der eerste klasse Kim
Beveiliger Team 1
Brigade Objectbeveiliging

KMarMagazine

Editie 07 2026