‘Verschrikkelijk dat ons werk nodig is’ 

“Sinds juli 2024 ben ik inkoopcoördinator voor CCOEK. Dat houdt in dat ik voor alle inkoopopdrachten vanuit de taskforce de tussenpersoon ben tussen hen en het Commando Materieel en IT (COMMIT). Alle opdrachten die binnenkomen, zoals bijvoorbeeld de aankoop van wapens, munitie, drones of voertuigen, verdeel ik onder de collega’s en ik coördineer de inkoop. Het is momenteel wat rustiger omdat er weinig geld beschikbaar is, maar normaal gesproken is het een komen en gaan van opdrachten.

Ik zat zelf 30 jaar bij de Luchtmacht, daarna 15 jaar in het bedrijfsleven en nu huurt Defensie me alweer een paar jaar in. In die 15 jaar dat ik weg was, is er veel veranderd. Er zijn regeltjes bijgekomen en de slagvaardigheid is verdwenen. Maar nu móéten we wel snel handelen, want snelheid is immers geboden in tijden van oorlog. Wij sluiten contracten binnen 3 maanden af nadat een opdracht binnenkomt en dat is echt waanzinnig snel.

3 maanden is het gemiddelde, soms gaat het nog veel vlugger. Toen ik bij de luchtmacht zat, was ik projectmanager Chinook. Met de aanschaf van 6 nieuwe Chinooks was ik alleen al 6 jaar bezig.

Inmiddels ben ik 66 en volgend jaar word ik 67. Dit is mijn allerlaatste functie, maar veel motiverender dan dit vind je de banen niet. Ik haal er nog iedere dag veel energie uit. Wat mij heel erg bijblijft van deze functie is dat we vorig jaar een gigantische hoeveelheid drones verkochten aan Oekraïne. Als je de dankbaarheid van die mannen daar en hun emotie vervolgens ziet, daar krijg ik tranen van in m’n ogen. Ze bedankten ons de hele tijd en dan denk ik: ‘jongens, we moeten jullie bedanken.’ De Oekraïners vangen de klappen op. Het is eigenlijk verschrikkelijk dat ons werk nodig is.” 

“Ik ben als liaison betrokken bij de steun aan Oekraïne. In mijn rol houd ik het overzicht over projecten die lopen op het gebied van Kennis & Innovatie voor Oekraïne (K&I). Die projecten, waar vele gedreven K&I-collega’s keihard aan werken, gaan onder andere over software, maar soms ook over productontwikkeling. Wij kijken naar innovaties in Nederland en of die relevant zijn voor Oekraïne. Dan kun je denken aan bijvoorbeeld (counter)-drone-systemen, maar ook aan glasvezelspoelen. Dat zijn spoelen met 10 kilometer aan glasvezelkabel die je onder een drone hangt. Hiermee vlieg je de drone zonder radiomodule, wat als voordeel heeft dat de drone niet verstoord kan worden door jammers. De vraag naar deze glasvezelspoelen kwam uit Oekraïne. Wij ontwikkelen nu een prototype samen met de Task Force Drones CLAS. Daarna hopen wij dit als innovatief product te leveren aan Oekraïne. Dat laatste is belangrijk want de echte lessen haal je immers uit de praktijk.

Oekraïne loopt voor op het gebied van innovatie. De doorlooptijd is korter en de risicobereidheid groter. Innovatiesnelheid maakt daar het verschil tussen leven en dood. Ik merk dat bij COMMIT de risicobereidheid inmiddels ook groter is. Het is een balans tussen snelheid en veiligheid. Daar zitten wij tussenin, maar we schuiven iets meer op naar gecalculeerde risico’s nemen. Vanuit Kennis & Innovatie denken wij dat het essentieel is als je de innovatiesnelheid wilt opvoeren.

We werken al met knappe koppen van de TU Delft en ook met verschillende start-ups. We hebben sinds kort ook een kortcyclisch innovatiebudget beschikbaar voor interne en externe innovaties, dat we kunnen doorontwikkelen en leveren aan Oekraïne. Heb je goede ideeën waar Oekraïne echt wat aan zou hebben? Kom dan gerust op de lijn.”

“Alle goedgekeurde opdrachten die bij ons binnenkomen, zet ik in SAP (softwaresysteem, - red.). Daarna informeren we alle inkopers, zodat zij gelijk aan het werk kunnen. Als bedrijven hun facturen sturen, controleer ik die en kijk ik of ze goed onderbouwd zijn. Voor het financiële plaatje hebben we een eigen expert die kijkt of de rekeningen betaald zijn en wat nog loopt of aandacht nodig heeft. Wij schakelen met elkaar waar we scherp op moeten zijn of wat we nog even na moeten lopen.

Sinds december 2024 werk ik fulltime voor CCOEK. Daarvoor deed ik dit werk naast mijn eigen baan. De oorlog duurt nu al langer dan veel mensen dachten en ik kon het er niet bij blijven doen, want de belasting werd steeds groter. Deze functie trok me gewoon heel erg, omdat dit toch weer het meest voelt als toen ik het groene pak aan had. Ik ben bijna 16 jaar militair geweest op Vliegbasis Volkel. Mijn militaire hart gaat van deze functie sneller kloppen, want gevoelsmatig zit ik nu weer aan de operationele kant.

Onze grootste uitdaging op dit moment is om spullen op tijd te leveren. Dat komt omdat we allerlei samenwerkingen zijn aangegaan, maar ook omdat leveranciers de vraag niet altijd aan kunnen binnen de gestelde tijd. Het is ook gewoon veel wat we van ze vragen. 

Je merkt wel dat alle neuzen dezelfde kant op staan. Iedereen is bezig met wat haalbaar is, maar we blijven scherp en goed nadenken. Heel vaak denken mensen dat als je het proces versnelt dat je dan cruciale stappen overslaat. Maar dat is niet het geval, je moet elk jaar toch verantwoording afleggen aan de Algemene Rekenkamer bijvoorbeeld. We kunnen ook niet verslappen, want de Oekraïners vechten onze oorlog uit en een volgende stap door de Russen is zo gezet. Ik merk sowieso dat we met z’n allen extra gemotiveerd zijn. Als er geld beschikbaar komt, is iedereen tot ’s avonds laat bezig zonder te mokken. Dan voel je echt die onderlinge verbondenheid.”