Yeşilgöz bij Canal Parade: “Wat is vrijheid waard als mijn collega niet vrij is?”
“Onze verworven rechten en vrijheden staan onder druk. Rechten waar generaties voor hebben gestreden, worden opnieuw ter discussie gesteld.” Minister Dilan Yeşilgöz-Zegerius zei dit voordat ze zaterdag op het defensievaartuig stapte, dat voor de 15e keer deelnam aan de Canal Parade. Dit keer stonden er zo’n 100 militairen, burgermedewerkers en buitenlandse gasten aan boord.
Volgens Yeşilgöz is een krijgsmacht zo sterk als het vertrouwen tussen de mensen die haar vormen. “Wie zichzelf kan zijn, is een betere militair of burgermedewerker. Wie zich veilig voelt bij collega's, staat er ook als het spannend wordt. Zo simpel is het. En zo serieus is het.”
De minister herhaalde de vraag van brigadegeneraal Sandra Keijer: “Wat is mijn vrijheid waard als mijn collega niet vrij kan zijn?”. Keijer is voorzitter a.i. van het lhbtiq-netwerk van Defensie, SHK. In 1974 was Nederland het eerste land ter wereld dat het verbod ophief voor homo's om te dienen in de krijgsmacht. In 1987 richtten officieren de SHK op: het oudste netwerk van zijn soort ter wereld. Yeşilgöz: “Nederland heeft iets om door te geven. Iets waar hard voor gestreden is en dat je moet blijven verdedigen.”
Aanslag in Berlijn
Ook volgens plaatsvervangend Commandant der Strijdkrachten luitenant-generaal Ludy Schmidt worden die waarden nu weer betwist. “We zagen hoe in Berlijn het feest van vrijheid werd aangevallen. Dat raakt ons allemaal. Laat er geen misverstand over bestaan. Het doet er niet toe wie je bent of wie je liefhebt. Het gaat erom dat je er staat, wanneer dat nodig is. Daarvoor zullen we blijven strijden, binnen en buiten Defensie.”
Hoogtepunt
De botenparade vormde het hoogtepunt van WorldPride Amsterdam, dat voor het eerst in de geschiedenis door de hoofdstad is georganiseerd. Het thema was ‘Unity’, wat staat voor eenheid, verbondenheid en de strijd voor gelijke rechten voor de lhbtiq-gemeenschap wereldwijd.
Naast ‘Unity’ prijkte op de defensieboot onder meer de tekst ‘Arm Woman Now’. Dat was bedoeld om een Oekraïens initiatief te steunen voor gelijkwaardigheid van vrouwelijke militairen en passende kleding en uitrusting.
Saluerende militairen vanaf het water zorgden er ook dit jaar weer voor stilte bij het publiek, gevolgd een door luid applaus en gejuich. Onder de opvarenden waren dit keer gasten uit Canada, Denemarken, Duitsland, Ierland, Italië, Kroatië, Oekraïne en Zwitserland. Zij zwaaiden met de vlaggen van hun land.