Onze schipper in Zuid-Korea
KAP Saminna van den Bulk
Privécollectie SMJRODND Léon Diender, UNC CFC USFK
MovCon-specialist bij United States Command
Zijn boordtenue is een publiekstrekker op Camp Humphreys in Pyeongtaek. Sergeant-majoor ODND Léon Diender (43) zet zich sinds begin dit jaar in Zuid-Korea in voor het United States Command (UNC). De schipper deelt zijn kennis als Movement Control (MovCon)-specialist en adviseert de generaal op het gebied van logistiek.
Het laden en lossen van vliegtuigen, schepen en treinen. Of het nou gaat om mensen, munitie of materieel. Maar ook Host Nation Support en wegverplaatsingen: Diender zag het in zijn tijd bij MovCon allemaal voorbij komen. “Ook als dingen niet zo gaan als ze moeten, los je ze op.” Inmiddels werkte hij bij het Binationale Support Team in België, maar na uitzendingen in Irak, Jordanië en Afghanistan, begon het toch weer te kriebelen.
“Ik ben in Zuid-Korea op individuele uitzending”, vertelt Diender dan ook. “Ze hadden hier geen Movement-specialist. Aan mij om de werkwijzen op papier te zetten en de procedures te testen. ‘Even’ over Europa vliegen, met bijvoorbeeld munitie of gevaarlijke stoffen, is er niet bij. Daarvoor heb je diplomatieke clearances nodig. Die kennis deel ik met de deelnemende landen aan UNC. Daarbij schets ik alle scenario’s; wat er moet gebeuren als je bijvoorbeeld middelen uit diverse Europese landen wil ophalen.”
De Amerikaanse basis in Pyeongtaek bevindt zich op 1,5 uur rijden van de hoofdstad Seoul. Het is de grootste overzeese Amerikaanse basis ter wereld. Diender: “Een rondje kazerne is 80 kilometer.” De gigantische basis is van alle gemakken voorzien. “Van supermarkten, autodealers, restaurants, fastfoodketens, bioscoop tot sportscholen.”
‘Na 3 maanden lang elke dag de ruiten krabben’ – aldus Léon Diender – is het inmiddels lente. Dat betekent het seizoen van de beroemde kersenbloesem.
Veiligheidssituatie verbeteren
UNC is een multinationale militaire missie in de Republiek Korea (Zuid-Korea). Deze werd in 1950 opgezet om de republiek te ondersteunen tijdens en na de Koreaanse oorlog. Voornaamste taak van de deelnemende landen is het handhaven van de voorwaarden van de wapenstilstandsovereenkomst tussen Noord- en Zuid-Korea. Met de deelname hoopt Nederland de veiligheidssituatie in de Indo-Pacific te verbeteren, een belangrijke economische groeiregio in de wereld.
Op dit moment zijn er 3 Nederlanders die zich inzetten voor UNC: 2 luitenant-kolonels van de Koninklijke Landmacht (een STRATCOM-specialist en een gender advisor) en Diender.
Het Nederlandse team.
Voelde mij een filmster
Denken in mogelijkheden: Diender is erin getraind. Een eigenschap die goed uit de verf komt in Zuid-Korea. Want werken op een Amerikaanse basis brengt wat uitdagingen met zich mee. De structuur is hiërarchisch, het proces soms stroperig en dan dragen er ook nog eens diverse landen bij aan UNC. “Ik zit hier met nog 2 Nederlanders, maar we werken niet direct samen. Ik doe vooral zaken met USTranscom. Mijn logistieke team bevat militairen uit alle windstreken: een Canadees, 2 Amerikanen, een Brit, een Australiër, een Nieuw-Zeelander en 3 Zuid-Koreanen. Het leuke daarvan is dat je veel mensen spreekt met een andere nationaliteit. Het leert je hoe de zaken bij hun krijgsmacht zijn geregeld, maar hoort ook van alles over hun cultuur.”
Diender was als eregast aanwezig bij een herdenking van gevallen Nederlandse militairen (ten tijde van de Koreaoorlog) met de Nederlandse ambassadeur (in pak) in Zuid-Korea en oud-strijders.
Toegegeven, zelfs in deze multinationale omgeving is hij wel een vreemde eend in de bijt. “Mijn blauwe pak trekt veel bekijks. In het begin voelde ik me een beetje een filmster als ik de eetzaal binnenliep, iedereen keek mij aan. Velen vragen mij waar ik vandaan kom en bij welk onderdeel ik zit. Ik vind het mooi dat ik de Koninklijke Marine op deze manier mag vertegenwoordigen. Ik zet ons op de kaart als ‘the navy guy in blue, from Holland’. Want naast MovCon-specialist ben ik liaison, facteur, beheerder van de ziekenboeg, Bureau Admin, OGHLD en chef d’equipage. Doordat het instituut wat log is, moet je overal zelf achteraan. Ik ben een manusje van alles, dus.”
‘The navy guy in blue, from Holland.’
Dreiging nooit ver weg
De blik van Europa is meer en meer gericht op de Indo-Pacific. “In dit gebied spelen groeiende economische belangen, maar Zuid-Korea is ook strategisch gelegen. De dreiging komt hier van meerdere kanten. Langs de rand van de basis staan meerdere batterijen met luchtdoelraketten van het type PATRIOT opgesteld”, schetst Diender dan ook. “Laatst deden we mee aan de oefening Freedom Shield. Het scenario? Noord-Korea verovert Zuid-Korea. Aan ons om het gebied terug te winnen. Ten tijde van de oefening lanceerde Noord-Korea diverse raketten”, vertelt Diender. “We zijn ook naar de grens van de gedemilitariseerde zone geweest. Dan zie je in de verte een gordijn opzij gaan in een uitkijkpost. Het laat zien dat de spanning hier nog altijd heerst: beide landen houden elkaar in de gaten. Bijzonder om mee te maken.”
Diender bezocht onder meer de zuidgrens van de Demilitarized Zone, een 4 kilometer wijd buffergebied dat de Zuid-Koreaanse Republiek scheidt van de Democratische Volksrepubliek Korea.
In Noord-Korea wist de opperste leider dit jaar nog bij verkiezingen bijna alle stemmen te winnen.
Houding aannemen, ook langs de weg
Wat Diender het eerst opviel, toen hij op de basis aankwam? “Om half 7 ’s ochtends klinkt hier trompetgeschal door de luidsprekers op de basis, het ‘overal’. Dat klinkt opnieuw als de vlaggen om 17.00 uur worden neergehaald. Iedereen stopt dan om de houding aan te nemen. En stapt daarvoor uit, als ze in de auto zitten.
Dat was even wennen op de weg, als iemand opeens vol op de rem gaat op een plek waar je 60 kilometer per uur mag”, lacht Diender. “’s Avonds om 10 uur klinkt de trompet nogmaals: ten teken dat je moet gaan slapen.”
Alles eruit halen
De ervaringen van het werken in een dynamische, internationale omgeving neemt Diender mee als hij terugkeert naar het Binationaal Support Team. “Bovendien is mijn talenknobbel nu aardig getraind”, lacht hij. Wat hij niet gaat missen, is de luchtkwaliteit. “In de wintermaanden brengt de wind verontreinigde lucht vanuit China met zich mee. Gemiddeld krijgen we 4 keer per week een alert. Dan mag je bijvoorbeeld niet buiten sporten. Als je over straat gaat, moet je een mondkapje op. Als ik dan vanaf de bovenste verdieping over het kamp kijk, zie ik een laag smog.”
Half juli komt er een einde aan zijn inzet in Zuid-Korea. Maar tot het zover is, probeert de schipper nog alles uit zijn uitzending te halen. Zo neemt hij deze week deel aan de Backbone University. “Ik dacht dat ik me had ingeschreven voor een leiderschapsopleiding. Blijkt dat ik onder meer m’n scherfvest en poncholiner moet meenemen… Ik ga het meemaken.”