Terug naar de luchtmacht
Jopke Rozenberg-van Lisdonk
Thomas van Oorschot
‘Mijn groene droom viel in duigen’
Hij is militair in hart en nieren, staat graag als instructeur voor de groep, maar voelt niets voor een autoritaire stoere houding. Tim Nelissen is liever mensgericht. “Bij Defensie draait het voor mij om broederschap, samen iets bereiken.” Wegens bezuinigingen liet hij Defensie twee keer achter zich. Toch wist Tim ‘op leeftijd’ wederom terug te keren. “Ik snakte naar het uniform.”
Wie: sergeant-majoor Tim Nelissen (45)
Eerste dienstperiode: 2002 – 2003
Eenheid: opleiding 11 Luchtmobiele Brigade (landmacht)
Tweede dienstperiode: 2006 – 2017
Eenheden: 640 Squadron Volkel, KMA, CBRN-eenheid
Opnieuw in militaire dienst: 2023
‘Vlak voor de eindstreep werd mijn eenheid wegbezuinigd’
“De moeilijkste dingen hadden altijd al een aantrekkingskracht op mij. Hoe moeilijker het leek, hoe meer ik de uitdaging wilde aangaan. Daarom wilde ik naar Defensie. Ook omdat ik daar broederschap en teamwork verwachtte. Ik ging voor de pittige opleiding van 11 Luchtmobiele Brigade. Vlak voor de eindstreep kwam het bericht dat de eenheid, waarvoor ik geselecteerd was, werd wegbezuinigd. Ik kon binnen de landmacht een herplaatsing krijgen, maar waar was nog onbekend. ‘Zomaar’ ergens een functie wilde ik niet, dus ik stapte Defensie uit en ging na vijf maanden binnenslapen terug naar mijn ouders.”
Ruim twintig jaar geleden volgde Tim de opleiding tot luchtmobieler, inmiddels staat hij voor de klas als instructeur Veiligheid en Vakmanschap (VeVa) bij een Regionaal OpleidingsCentrum (ROC). Foto: uit privécollectie Tim Nelissen
Van Center Parcs tot Intratuin
“Ik maakte mijn sportopleiding CIOS af en werkte zo’n drie jaar in de burgermaatschappij. Van sportinstructeur bij Center Parcs tot allround medewerker bij Intratuin. Ik heb zelfs nog een krap jaar aan de PABO gestudeerd, maar dat was het niet. Ik wilde terug naar Defensie, maar als wat?”
‘Als groepscommandant voor een man of veertien’
“Via een kennis die bij de luchtmacht werkte, kwam ik op het idee daar te solliciteren. In 2006 startte ik op Woensdrecht met de opleiding Object Grondverdediging (OGRV, red.). Niet veel later stond ik als groepscommandant voor een man of veertien van 640 Squadron op Volkel. Ik had er acht jaar lang een enorm leuke tijd, draaide verschillende functies in mijn vakgebied en sloot vriendschappen voor het leven.”
“Ik vind het mooi om onder de jongens en meiden te zijn.” Op de foto is Tim als jonge groepscommandant op oefening met 640 Squadron in Duitsland. Foto’s: uit privécollectie Tim Nelissen
‘Dat zit nou eenmaal in me’
Toekomstig leidinggevenden opleiden
“Vervolgens vond ik een nieuwe uitdaging op de KMA als instructeur. Ik was de eerste sergeant 1 die zo’n functie mocht draaien, het was een soort pilot. Het ging me goed af. Voor de groep staan en anderen iets leren, doe ik graag. Het was een grappig idee dat ik hier mijn mogelijke, toekomstige leidinggevenden opleidde. Met tien jaar leeftijdsverschil stond ik dichterbij de cadetten dan menig collega. Ze vertrouwden mij dingen toe, die ze met de sergeant-majoors niet deelden. Al zal mijn persoonlijke benadering en interesse vast ook hebben meegespeeld. Dat zit nou eenmaal in me.”
Tim in de rang van sergeant 1 als KMA-instructeur in het Belgische Ieper. Foto’s: uit privécollectie Tim Nelissen
Geen garantie
“Om mezelf goed klaar te stomen voor een functie als sergeant-majoor, nam ik daarna een specialistenfunctie aan bij de CBRN-eenheid in Vught. In die periode moest Defensie opnieuw bezuinigen. Het afgeven van vaste contracten werd on hold gezet. Leidinggevenden zeiden dat het wel goed zou komen, dat ze me graag wilden houden. Maar die garantie kreeg ik niet op papier. Ik had inmiddels twee kinderen die nog niet eens op de basisschool zaten; ik wilde zekerheid. Daarom koos ik eieren voor m’n geld en verliet Defensie.”
Tim heeft een goed fundament gelegd voor zijn sergeant-majoorsfunctie met zijn ervaring als operationeel militair (bewaken en beveiligen), instructeur (KMA) en specialist (CBRN).
Minder spannend
“Net als vele anderen met een militaire bewakingsachtergrond kreeg ik bij DBBO (Defensie Bewakings- en Beveiligingsorganisatie, red.) een vast contract aangeboden. Ik mocht zelfs mijn voorkeurslocatie aangeven. Ik werkte een aantal jaar op Vliegbasis Eindhoven, maar miste mijn groene pak en de uitdagingen. Als burgerbewaker heb je met andere wetten en bevoegdheden te maken. Dat was toch minder spannend.”
‘Mijn kinderen hielpen me opstaan en sokken aandoen’
“Ondertussen vroegen oud-collega’s met regelmaat of ik wilde terugkomen. ‘Alleen als ik een vast contract krijg’, antwoordde ik steevast. Het boek was wat dat betreft nog niet gesloten. Dat veranderde drastisch toen ik vlak voor mijn veertigste een ernstige knieblessure opliep, waaraan ik geopereerd moest worden. Anderhalf jaar moest ik revalideren. Mijn kinderen hielpen me thuis met opstaan en sokken aandoen. Mijn groene droom viel in duigen.”
Met zijn veertig-plus én militaire ervaring levert Tim als VeVa-instructeur een waardevolle bijdrage aan het vakbekwaam maken van de jeugd.
Ouwe-jongens-krentenbrood
“Uiteindelijk nam ik ontslag bij DBBO – ik was de ploegendienst in combinatie met het opvoeden van jonge kinderen zat – en ging aan de slag bij Brinks geld- en waardetransport. Het was een dagdienstbaan als supervisor met een goed salaris. Binnen een jaar kreeg ik al een vast contract. Ondanks dat en de leuke contacten op de werkvloer, bleef ik het gevoel houden dat ik er niet op mijn plek was.
‘Ik had niet de illusie dat ik ooit nog kon terugkeren’
Eerlijk gezegd snakte ik naar het uniform, naar ‘ouwe-jongens-krentenbrood’, naar broederschap en het ‘niet lullen maar poetsen’. Bij Defensie hoor je ergens bij en sta je ergens voor, je doet iets goeds voor de maatschappij en werkt samen toe naar een hoger doel. In de burgermaatschappij voelt het alsof alles om geld draait.
Ondertussen zat ik drie keer per week in de fitness. Ik was dan wel ‘up’, maar nog niet letterlijk ‘running’. Op mijn 41ste was ik volledig hersteld. Toch had ik niet de illusie dat ik ooit nog kon terugkeren naar Defensie. Daar was ik inmiddels te oud voor, dacht ik.”
Voor elke les stellen de VeVa-leerlingen zich militair op voor het lokaal. “De jeugd normen, waarden en militaire gedragingen leren, vind ik belangrijk.”
Kansen niet verkeken
“In al die jaren had ik nog regelmatig contact met luchtmachters, ook met de vakoudste van de bewaking. Via hem kwam ik erachter dat mijn kansen op een baan bij Defensie zeker nog niet verkeken waren. Sterker nog, oud-personeel met de nodige ervaring zag Defensie graag terugkeren mits men nog aan de keuringseisen kon voldoen. Hij verwees me naar Bureau Bijzondere Instroom om de mogelijkheden te bekijken. De kapitein die daar de telefoon opnam, heb ik destijds als cadet in de opleiding gehad. Hoe grappig is dat?! Het voelde gelijk vertrouwd.”
Tim geeft een les militaire zelf-hulp-kameraden-hulp, ofwel ‘ZHKH’, in het klaslokaal op de VeVa-opleiding in Roermond.
Overwinningsmoment
“Na ruim twintig jaar ging ik opnieuw door de keuring… daar heb ik vooraf flink hard voor getraind. Al die achttienjarigen keken me verbaasd aan. Zij kwamen voor een cluster-2 keuring, ik voor de zwaardere cluster-4. Aan het einde van de test zat iedereen te klappen. ‘Ouwe strijder, welkom terug!’, riepen ze. Het was echt een overwinningsmoment.”
In zijn derde dienstperiode is Tim bij elkaar opgeteld 12,5 jaar in dienst. Hij koestert deze mijlpaal en vierde dit samen met zijn gezin, vader en broer. Foto’s: uit privécollectie Tim Nelissen
‘Ik ben mezelf weer geworden sinds ik terug ben’
Oude dienstmakkers
“Ik keerde terug naar Volkel, bij Kantoor Kennis en Training van 640 Squadron. Veel lui met wie ik vroeger werkte, zaten er nog. Super om mijn oude dienstmakkers weer te zien, het was als een warm bad. Dat gevoel ergens bij te horen, kwam weer terug. Dat had ik lang niet gehad. Ik ben mezelf weer geworden sinds ik terug ben.”
Na het zogenoemde vooroefenen in het klaslokaal, is het tijd voor een praktijkles op het buitenterrein van de mbo-school Gilde Opleidingen.
‘Helpen aan een startbekwaamheidsbewijs voor de grote mensenwereld’
Mooi werk
“Inmiddels werk ik als instructeur op een VeVa- (Veiligheid en Vakmanschap-) opleiding in Roermond. Een functie buiten de poort, maar ook hier ben ik goed op mijn plek. Deze kans kwam voorbij toen mijn privéomstandigheden meer rust, regelmaat en dichtbij-huis-werken van me verlangden. Ideaal dus.
Ik ben een enthousiasteling die graag voor de groep staat. De jeugd helpen het beste uit zichzelf te halen, vind ik mooi werk. Als ze daarna kiezen voor Defensie is dat mooi meegenomen, maar ik vind het vooral belangrijk hen te helpen om een mbo 2- of 3-diploma te halen: een startbekwaamheidsbewijs voor de grote mensenwereld. Ik wil hen inspireren, stimuleren, enthousiasmeren én coachen. Daar ben ik goed in.”
Tim: “Bij Defensie heerst samenhorigheid, je doet het sámen en kijkt naar elkaar om. Die mindset wil ik ook mijn VeVa-leerlingen meegeven.”
Ken jij iemand die bij de luchtmacht heeft gewerkt?
Attendeer hem of haar op de mogelijkheid terug te keren. Jouw netwerk kan het verschil maken.
Wil je zelf herintreden bij de luchtmacht?
Oud-collega’s kunnen tot een leeftijd van 52 jaar en drie maanden herintreden. Het maakt niet uit in welk vakgebied of voor welk krijgsmachtdeel je eerder gewerkt hebt.
Voorwaarde is wel dat je in het verleden je initiële opleiding hebt afgerond. Solliciteren kan door het sturen van je CV naar bijzondere.instroom.luchtmacht@mindef.nl of kijk op werkenbijdefensie.nl (zoekterm: herintreder luchtmacht).