Sla over en ga naar de inhoud

Knallen met Apaches

5 min

Evert Brouwer

Hans Roggen

Squadron traint in realistisch scenario

Vier Apache AH64D/E-gevechtshelikopters cirkelen dreigend om oefenterrein De Haar bij het TT-circuit in Assen. In het veld zorgen historische voertuigen van de Stichting Mobiele Artillerie (SMA) voor een flink kabaal als ze aan de radar en wapens van de helikopters proberen te ontkomen. “Oefenen is hier niet alleen realistischer in dit scenario, maar levert ook minder geluidshinder op in dit dunner bevolkte gebied”, zegt leider der oefening kapitein Stein.
 
Doel is om een realistisch scenario te beoefenen in een hoofdtaak-1-setting. “En dan wil je minimaal vier Apaches in de lucht hebben”, meldt de kapitein, ook de bedenker van het scenario. De oefening draait dus om een grootschalig conflict in het hoogste geweldsspectrum. “Daarvoor zijn Havelte en De Haar met hun open vlaktes beter geschikt dan de bossen. Bovendien hebben we in Brabant rekening te houden met de drukke vliegbewegingen rond Eindhoven Airport. Die zijn hier minder."

'Machtig mooi, we staan hier al twee dagen'

De komst van de Apaches is bepaald niet onopgemerkt gebleven. De plaatselijke en regionale nieuwsmedia hebben uitgebreid aandacht besteed aan de oefening, die onder de naam Centaur Lance op het programma staat van 301 Squadron uit Gilze-Rijen. Het kan dus bijna niemand hebben verrast.  
 
‘Spotter’ Bert Schutrups, gekleed in een militair ogend pak, is die publiciteit in de Asser Courant niet ontgaan. “Machtig mooi, we staan hier al twee dagen”, zegt de pensionado. Hij hoopt een glimp op te vangen van de helikopters, maar die blijven wijselijk achter een rij bomen hangen om te voorkomen dat ze een te gemakkelijk doel zijn voor de pantserrups tegen luchtdoelen (PRTL, beter bekend als Pruttel) of de gesimuleerde anti-luchtdoelwapens (manpads) op de grond. 

Leider der oefening en ‘scenarist’ kapitein Stein communiceert met de vliegers via ATAK en rechts met de radio voor de oefendoelen.

Genieten 

Maar Bert geniet al van het ‘geweld’ van een aloude Leopard-1 gevechtstank, de PRTL en een OT-64 Skot pantserwagen. De ‘oudjes’ fungeren als oefendoelen en raggen ‘als een malle’ over het oefenterrein. “Ja, we komen graag als we worden gevraagd om een oefening te ondersteunen”, zegt PRTL-chauffeur en vrijwilliger bij Stichting Mobiele Artillerie (SMA) Pieter lachend. 

‘De vrijwilligers van SMA zijn bijna altijd beschikbaar’ 

Oefenleider kapitein Stein is maar wat blij met de SMA. “Het ligt voor de hand om militairen van de Johan Willem Frisokazerne erbij te betrekken, maar de landmacht is ook volop aan het oefenen. Het valt niet mee om de agenda’s op elkaar af te stemmen. Vandaar dat we deze stichting hebben benaderd en die vrijwilligers zijn bijna altijd beschikbaar.” 

De rondrijdende ‘vijand’ op oefenterrein De Haar bij Assen, met achtereenvolgens een Leopard-1V, een PRTL en de Skot. Rechts de Leopard 1 PRTL (Cheetah, CA1 Pantser Rups Tegen Luchtdoelen).

Stinger 

Nu bepaalt de oefenleider nog welke doelen zijn uitgeschakeld, maar er komt mogelijk een elektronisch systeem aan dat zowel het bestoken van de doelen als van de Apaches registreert. De oefeningen worden daardoor nog veel realistischer. Een stapje in die richting is al aanwezig op De Haar, in de vorm van het WESS-systeem (Weapon Effect Signature Simulator). Dit bootst het afschieten van grond-luchtraketten door manpads als de Stinger na, compleet met een rookpluim. “Zo ziet de bemanning van de Apache daadwerkelijk dat ze worden aangegrepen”, legt rode baret sergeant-majoor (Luchtmobiele Brigade) Patrick uit. 
 

In Havelte is er veel belangstelling voor de FARP en de Apaches.

Extraatje voor VeVa 

Spotter Bert is trouwens bij lange na niet de enige aandachtige toeschouwer bij de locaties waar Centaur Lance plaats heeft. In Assen krijgen studenten Veiligheid en Vakmanschap (VeVa) van het ROC Twente op gepaste afstand een mooi cadeau voor hun bezoek aan School Noord. “Toeval, maar wel een heel mooie plus voor de leerlingen, dit vinden ze echt heel cool”, zegt instructeur sergeant-1 Dennis.  

 ‘Dit vinden de leerlingen echt cool’ 

En in de late middag vormt zich in Havelte al snel een groepje van fanatieke spotters rond de vier Apaches. De aanvalshelikopters hebben brandstof en, gesimuleerd, wapens nodig nadat ze bijstand hebben verleend bij het grondgevecht. De mortiergroep van 44 Pantserinfanteriebataljon Regiment Johan Willem Friso is daar danig onder vuur komen te liggen. Daarvoor zijn onder meer drones ingezet door de ANWB en de politie.

De Apache draait warm op de grond en is dan klaar voor vertrek vanaf de FARP.

Waardevol 

In het veld naast de Johannes Postkazerne is een FARP (Forward Arming and Refueling Point) ingericht. De zogenoemde POLTRA-crew van 931 Squadron zorgt voor de levering van alle brandstoffen, oliën, smeermiddelen en bewapening die tijdens de oefening nodig zijn voor de Apaches.
 
“We zitten gewoon in het scenario en worden ook aangevallen. We moeten dus onder lastige omstandigheden de vliegtuigen van wapens en peut voorzien”, legt korporaal Ruben op een rustmoment uit. “Echt, dit soort oefeningen vind ik prachtig. Lekker in het veld, een mooie afwisseling met het werk op Gilze-Rijen”, vult korporaal Maurice aan. Als oud-infanterist bij de landmacht is hij wel wat gewend. “Maar dit zijn voor iedereen heel goede en waardevolle trainingsmomenten.”

De POLTRA-crew is klaar met tanken en kijkt vanaf de wagen naar de vertrekkende Apache, waarin de vliegers zich gereed maken.

‘Leiderschap en limieten’ 

De oefening Centaur Lance maakt deel uit van de voorbereiding van 301 Squadron op een mogelijk groot conflict. “We hebben de focus tegelijk verlegd naar onze primaire missie, het aanvallen van de vijand. Maar we hebben ook te maken met de nieuwe AH-64E die sinds anderhalf jaar instroomt”, legt de commandant 301 Squadron, luitenant-kolonel Boudewijn ‘Stance’ Stevens uit. “Met Centaur Lance zoeken we in alles de limieten op; van zowel bemanning als van het toestel.” 

“Dat begint met een nieuwe omgeving; terwijl je vecht moet je ook nog eens heel veel informatie verwerken. Dat doen we overdag en in het donker op vaak geringe hoogte. Dat vraagt wel wat van de crew. De afstand van en naar de basis in Gilze-Rijen speelt ook een belangrijke rol. We willen dat het squadron zo lang mogelijk blijft vechten, het initiatief houdt tot de laatste druppel. Dat vraagt om goed leiderschap van de vliegers. We moeten zo realistisch blijven oefenen om slimmer te zijn en te blijven dan de vijand.” 

Defensiekrant

Editie 10 | 2026