Partners in roerige tijden

Commandant der Strijdkrachten (CDS) generaal Onno Eichelsheim kreeg deze week bezoek van zijn Britse evenknie, Air Chief Marshal Sir Richard Knighton. Binnen internationale samenwerkingsverbanden zien de twee elkaar regelmatig. Persoonlijke ontmoetingen tussen de twee zijn daarentegen minder gebruikelijk. Een goed moment dus om van gedachten te wisselen over de gedeelde belangen, zoals het Midden-Oosten, Oekraïne, het aantrekken van personeel en de aanschaf van materieel. 
 
Twee dagen lang was de Britse Chief of the Defence Staff in Nederland. Eichelsheim en Knighton voerden persoonlijke gesprekken, maar ook internationale thema’s passeerden de revue. “Als naties denken we over veel onderwerpen hetzelfde. De Britten behoren tot onze belangrijkste bondgenoten”, benadrukt Eichelsheim direct na afloop van het werkbezoek in zijn Haagse kantoor. 

Kijk je bijvoorbeeld naar de momenteel geblokkeerde Straat van Hormuz, dan hechten beide landen veel waarde aan de heropening daarvan. “Het waarborgen van vrije zeevaart is het uiteindelijke doel. Dat is van internationaal belang, maar voor het Verenigd Koninkrijk en Nederland in het bijzonder omdat we zeevarende naties zijn”, zegt de Nederlandse hoogste militair.  

Dan is er nog een ander heet hangijzer: Oekraïne. “Daar hebben we een gezamenlijke opgave als het gaat over de Coalition of the Willing”, vertelt Nederlands hoogste militair. Beide landen toonden zich al eerder bereid om in internationaal verband een bijdrage te leveren aan een vredesmacht na een staakt-het-vuren. 
 
“We moeten gezamenlijk nog een aantal zaken uitwerken, zoals de rules of engagement (richtlijnen die bepalen wanneer, waar en hoe militairen geweld mogen gebruiken, red.) en de political convenants (een overeenkomst tussen staten, organisaties of partijen, die het naleven van specifieke politieke rechten, principes of samenwerking controleert, red.). Daar hebben we met name over gesproken.” 

Bovendien spannen de landen zich al jaren in voor het opleiden en trainen van Oekraïners. Bijvoorbeeld met de trainingsmissie Interflex in Engeland. Die staat onder leiding van de Britten. Daarnaast is er een samenwerkingsverband met het Verenigd Koninkrijk op het gebied van materieel. “We doneren geregeld geld in gezamenlijke fondsen. Daarmee leveren we capaciteit voor Oekraïne, direct uit de industrie.” 

De CDS heeft bewondering voor de eigen Britse defensie-industrie, die daar meebeweegt met de wensen van de krijgsmacht. Op het gebied van materieel bekijken de landen de mogelijkheid om samen te werken. “We schaffen nu niet veel aan samen met de Britten. Dus we denken na over hoe we dat in de toekomst meer kunnen doen.” Ook de Nederlandse industrie speelt daarin een rol. 

Andersom kijken de Britten met grote interesse naar Nederlandse wervingsconcepten. “We hebben een inkijk gegeven in hoe wij opschalen”, vertelt Eichelsheim. “We legden uit hoe we dat doen met het Dienjaar, de Nationale Weerbaarheidstraining en het Defensity College. Dat zijn concepten waar de Britten ook over nadenken.”