Exoskelet maakt grote stappen
Evert Brouwer
Kick Smeets
Centaur verlicht zware lasten
Het is inmiddels 10 jaar geleden dat de toenmalige commandant COMMIT, vice-admiraal Arie Jan de Waard, op een podium stond en een nieuw experiment aankondigde: een exoskelet genaamd ExoBuddy. Een exoskelet maakt het dragen van zware tassen, kogelwerende vesten, wapens en munitie aanzienlijk makkelijker door het gewicht te dragen in plaats van de persoon zelf.
Na al die jaren sleutelen, vernieuwen en een andere naam (Centaur) staat het militaire exoskelet op een T-splitsing. Ontwikkelt het zich alleen tot een hulpmiddel of als een onmisbaar onderdeel bij operaties? “We zijn er nog niet, het is aan het bedrijfsleven om hiermee verder te gaan”, zegt de CEO van hoofdaannemer InteSpring, Rogier Barents. In Oirschot en op de Vlasakkers in Amersfoort zijn de afgelopen weken beproevingen met het systeem gedaan. In samenwerking met de maker heeft het Defensie Expertisecentrum Militair & Uitrusting gekeken naar de mogelijke toepassingen. TNO steunt het project met onderzoeken. De Centaur in foto’s.
Semi-passief
Drones zijn de toekomst. Maar die moet je heel goed instrueren én ze lopen op batterijen. Dat is met deze Centaur niet nodig. “Dit systeem is semi-passief, een mens-machinesysteem”, legt Rogier Barents uit.
Volgende stap
Het exoskelet is vrij eenvoudig te monteren. Ook te zien op de foto: het ‘metertje’ waarmee de gebruiker de mate van ondersteuning en timing kan regelen. Dat gebeurt nu nog handmatig, maar bij een volgende stap moet kunstmatige intelligentie dat automatisch gaan regelen.
Wat onwennig
Kapitein Ralph van het Defensie Expertisecentrum Militair & Uitrusting ondergaat de tests met verve. Bij het weglopen voelt de Centaur nog wat onwennig, maar naarmate het aantal stappen toeneemt, vindt hij beter zijn weg. "De gebruikers krijgen van ons een uitgebreide instructie. Je kunt het vergelijken met leren fietsen. Voordat je dit goed kunt, moet je eerst oefenen", zegt Rogier Barents.
HULC met batterijen
Na het vlakke stuk krijgt kapitein Ralph een zwaarder parcours. De Centaur blijft volgens de gebruikers redelijk comfortabel. Amerika heeft ook een exoskelet ontwikkeld: de HULC (Human Universal Load Carrier). Die gaat tot 90 kilo en heeft een microcomputer en batterijen die 4 uur meegaan. Het systeem weegt 25 kilo. “Het gewicht van de Centaur hebben we teruggebracht tot 8 kilo. Er moet wel een grote winst in zitten om het skelet mee te nemen tijdens een operatie”, stelt Barents.
(Geen) voeding nodig
Door de ervaring met de ontwikkeling van het exoskelet loopt Nederland binnen de NAVO voorop met de kennis rond ‘human augmentation’. TNO is niet voor niets leidend in het project Exol van het Europees Defensiefonds. Het toekomstige exoskelet is zelfvoorzienend. De beweging levert energie voor de batterij, waar drones door de batterij beperkte inzetduur hebben. In situaties waar lange verplaatsingen met veel gewicht nodig zijn, kan dit exoskelet daarom een hulpmiddel zijn.
Veel gesleuteld
De eerste beelden van de ExoBuddy verschenen in 2016 tijdens de Defensiebeurs in Ahoy Rotterdam. Sindsdien is er vrijwel continu gesleuteld aan het ontwerp. Rogier Barents bespreekt de ervaringen met proefperspoon Ralph. “We zijn er nog niet. Het is nu van belang dat Defensie bepaalt waarvoor de Centaur moet worden ingezet.”
