Column C-LAS
‘We bewegen, we zijn relevant, maar het gaat niet snel genoeg. Ik heb nu wel mensen, maar te weinig spullen’
“Deze zinnen bleven bij mij hangen.
Ik hoorde ze tijdens een gesprek met Connect Generations, waar ik een paar keer per jaar spreek met jonge officieren, onderofficieren en burgermedewerkers, over wat er speelt binnen de landmacht. Wat werkt? Wat kan beter? En waar zitten we onszelf in de weg?
Deze uitspraak ging over onze nieuwe ambulances. De eenheid wil ermee trainen, ervaring opdoen en mensen opleiden. Ook als nog niet alles compleet is. Dat begrijp ik. Op het gevechtsveld wachten we immers ook niet tot alles perfect is.
Interessant was ook de discussie die volgde, waarbij een collega van het Materieellogistiek Commando Land schetste wat er gebeurt als je overhaast en niet zorgvuldig nieuw materieel invoert. Leuk voor de korte termijn, ellende op de lange termijn.
Achter deze voorbeelden zit een grotere vraag. Hoe groeien we verantwoord en hoe zorgen we ervoor dat onze mensen verder kunnen, terwijl we als landmacht volop aan het veranderen zijn?
De opgave om én gereed te staan én te vernieuwen én te groeien, is fors. We moeten tempo maken. We moeten klaar staan en ons voorbereiden op het gevecht van morgen. Dat vraagt dat we sneller leren, sneller aanpassen en sneller uitvoeren.
Dat gaat niet vanzelf. Soms zetten we 2 stappen vooruit en daarna 1 stap terug.
Ik zie hoeveel energie onze mensen steken in vooruitgang. We moeten er samen voor zorgen dat die energie verder komt. Niet alles kan tegelijk. Niet ieder initiatief zal slagen. Maar waar we mensen en initiatieven vooruit kunnen brengen, moeten we dat doen.
In de gesprekken die ik voer, merk ik steeds weer dat onze mensen stappen willen zetten. Ze begrijpen dat niet alles van vandaag op morgen geregeld is.
Het zomerverlof zit erop en veel collega’s zijn weer aan het werk. Een goed moment om de blik vooruit te richten en tempo te blijven maken.
Ik roep iedereen op om te proberen het grotere plaatje te begrijpen. Vraag gerust door waarom iets niet gebeurt. Blijf bewegen.”
Luitenant-generaal Jan Swillens
Commandant Landstrijdkrachten