KL in ’t kort

De krijgsmacht maakt zich in een snel tempo klaar om ons eigen grondgebied en dat van bondgenoten te verdedigen. Om te groeien, moeten we de huidige collega’s behouden en tegelijkertijd nieuw personeel aantrekken. Goede arbeidsvoorwaarden helpen daarbij. Staatssecretaris Derk Boswijk en de vakbonden hebben deze zomer de nieuwe afspraken samen vastgelegd in een onderhandelaarsresultaat 2026-2028. 

Wat dat concreet (samengevat) inhoudt? 

• Vanaf deze maand meer salaris voor alle defensiemedewerkers (+6,5%) 

• 3 keer een extra bruto uitkering 

• Hogere kilometervergoeding 

• Meer geld voor onregelmatige diensten, inzet en gereedheid 

• Meer mogelijkheden via het Individueel Keuze Budget (sport, woning, studie, fiets) 

• Meer waardering voor doorgroei naar onderofficier/officier 

• Meer ondersteuning voor thuis bij langdurige inzet 

• Meer mogelijkheden om langer bij Defensie te blijven werken 

Tientallen (oud-)militairen kwamen afgelopen zaterdag naar het Militair Revalidatiecentrum in Doorn voor de eerste open training van de Invictus Games 2027. Deze spelen voor gewonde en/of zieke (oud-)militairen vinden volgend jaar juli plaats in het Engelse Birmingham. 

20 sporters zullen uiteindelijk het Nederlandse team vormen op de achtste editie van dit evenement. Op verschillende onderdelen komen zij individueel of als team uit. Voor het zover is, dienen ze eerst de open trainingen (grotendeels) bij te wonen en moeten ze een selectietraject doorlopen.  

In tegenstelling tot veel andere sportevenementen staat bij de Invictus Games de sportieve prestatie niet voorop. Voor veel sporters is alleen de deelname zelf al het belangrijkste – en soms ook een essentiële stap in het herstel van hun verwonding, mentaal of fysiek.  

De Invictus Games zijn afgeleid van de Amerikaanse Warrior Games. Een sportevenement voor WIS- (Wounded, Injured en/of Sick) militairen. Nadat de Britse prins Harry dat evenement in 2013 bijwoonde, initieerde hij de internationale variant, die sinds 2014 plaatsvindt over de hele wereld.  

Defensie wil nieuwe voertuigen voor 11 Luchtmobiele Brigade kopen. Ze zijn bedoeld om militairen van de infanteriebataljons meteen of na een luchtverplaatsing over de grond te vervoeren. Mogelijke tegenstanders beschikken steeds vaker over geavanceerde luchtverdediging. Daardoor kunnen Rode Baretten niet altijd met helikopters of parachutes direct op de gewenste locatie worden ingezet. Met de voertuigen kunnen zij zich vanuit het achtergebied of landingsgebieden snel en verspreid naar het uiteindelijke inzetgebied verplaatsen. 

De nieuwe wagens moeten onder een Chinook-transporthelikopter kunnen hangen, zodat ze door de lucht zijn te verplaatsen. Ook van belang is dat ze goed kunnen rijden in moeilijk terrein. Daarnaast dienen ze genoeg brandstof mee kunnen nemen om een lange afstand af te leggen. Verder is voldoende ruimte nodig voor militairen inclusief uitrusting. 

De nieuwe voertuigen vullen de zogeheten ‘Caracal’ aan. Deze terreinvoertuigen worden vooral ingezet voor ondersteunende taken. De nieuwe voertuigen geven infanteriegroepen meer snelheid, spreiding en bereik op het gevechtsveld. 

Voor het vervoer van infanteristen komen er 2 varianten: een voor 5 en een voor 9 personen. De eerste bakken moeten snel worden geleverd. Dit is belangrijk omdat Nederland een luchtmobiel bataljon beschikbaar moet stellen voor de Air Manoeuvre Task Force van de NAVO. 

Defensie koopt ‘van de plank’, dus al bestaande wagens. Dit is goedkoper, sneller te leveren en minder risicovol. Daarnaast kiest de organisatie het liefst voor een voertuig dat NAVO-bondgenoten ook gebruiken. Dat maakt samenwerking tussen landen makkelijker. 

Johan Klink kreeg tijdens de meidagen van 1940 met zijn bataljon de opdracht om ’s nachts per fiets van Huissen naar Kesteren te trekken. Onderweg ging het echter mis. Soldaat Klink raakte in het donker de weg kwijt en reed met enkele makkers op een onbewaakte mijnversperring. Hij was op slag dood. Op 6 augustus 2026 kreeg Klink zijn definitieve rustplaats. 

Klink is vorige maand met militair ceremonieel herbegraven op de Rooms-Katholieke begraafplaats in Nijverdal. Militairen van het Ceremonieel Erepeloton droegen zijn kist. De reservisten voerden deze taak voor het eerst officieel uit. 

De op 15 februari 1908 in Hellendoorn geboren Johannes Hendrikus Klink woonde in Nijverdal. Klink vervulde zijn dienstplicht in 1928 bij het 19e Regiment Infanterie en trad daarna toe tot de Vrijwillige Landstorm. In april 1939 werd hij teruggeroepen van groot verlof en ingedeeld bij het 3e bataljon van het 43e Regiment Infanterie (43 R.I.). Dit bataljon lag in stelling tussen Huissen en Nijmegen, even ten westen van de Rijn. 

Op 10 mei 1940 viel Duitsland Nederland binnen. Het regiment kreeg nieuwe orders. De sectie van Klink moest zich in de brandweerkazerne in Huissen gereedmaken voor een verplaatsing op de fiets naar het station van Kesteren. 43 R.I. kreeg vervolgens opdracht zich terug te trekken richting de Betuwestelling. De nachtelijke terugtocht was niet zonder gevaar. De militairen moesten 10 meter afstand van elkaar houden en reden zonder fietsverlichting. Eenmaal in Kesteren bleek een aantal militairen te ontbreken, onder wie Klink. Zij waren van de route afgedwaald en op een onbewaakte mijnversperring gereden. Naast Klink sneuvelde ook soldaat Antonie Koopman. Soldaat Oude Geerdink raakte ernstig gewond. 

Johan Klink liet zijn 28-jarige echtgenote Elisabeth Hendrika Wieggerink en 3 jonge kinderen achter: Herman, Gerard en Hans. Na zijn overlijden werd Klink vermoedelijk eerst begraven in een veldgraf nabij Driel. Kort na de oorlog werd zijn lichaam overgebracht naar Nijverdal, waar hij vorige maand opnieuw is begraven. 

Nederlandse en Britse militaire studenten trainden in juli samen tijdens oefening Fallowlands Resolve. Het ging om 150 studenten van Defensity College en 210 officer cadets van het Britse equivalent Yorkshire Officers’ Training Regiment. 

De deelnemers trainden onder meer in loopgraven en in een oefendorp. Ook deden ze oefeningen in het veld. Ze werkten in gemengde groepen met Britten en Nederlanders. Daarbij wisselden ze steeds van rol, zodat iedereen ervaring kon opdoen met verschillende taken en verantwoordelijkheden. 

Fallowlands Resolve gaat niet slechts over militaire vaardigheden. De oefening geeft deelnemers ook de kans om internationaal samen te werken en kennis te delen. Ze leren over andere manieren van werken, culturen en denkwijzen. Hierdoor groeit het vertrouwen tussen de Nederlandse en Britse militaire studenten. Dat maakt hun band sterker en zorgt ervoor dat de krijgsmachten beter kunnen samenwerken met bondgenoten. 

De verouderde militaire hindernisbaan in het Litouwse Rukla is grondig opgeknapt. Dit met dank aan de Nederlandse militairen van de Multinational Battlegroup. Ze stortten grind, plaatsten houten balken en vervingen touwen en kettingen. De ‘hiba’ kan nu weer jaren mee. 

Na de renovatie is het militaire parcours op de Training Barracks in Rukla officieel heropend. “De hindernisbaan is weer volledig inzetbaar”, aldus sportinstructeur en initiatiefnemer sergeant Tijn. “Een cadeau aan de Litouwers, aan onze internationale partners én aan onszelf. Niet alleen de huidige rotatie, maar ook de rotaties na ons zullen hier veel profijt van hebben.”  

Defensie levert in Litouwen militairen voor de vooruitgeschoven aanwezigheid van de NAVO. De focus van deze Multinational Battlegroup Lithuania ligt op het afschrikken van Rusland. Dit gebeurt om te voorkomen dat het land overgaat tot agressieve acties. 

Bij het Indisch Monument in Den Haag is op 15 augustus stilgestaan bij de capitulatie van Japan. Met de Japanse overgave kwam op deze datum in 1945 een definitief einde aan de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden. Tijdens de ceremonie zijn alle burger- en militaire slachtoffers van de Japanse onderdrukking herdacht. 

Premier Rob Jetten en minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport Mirjam Sterk legden namens de ministerraad een krans bij het monument. Commandant der Strijdkrachten generaal Onno Eichelsheim vertegenwoordigde Defensie. De ceremonie werd afgesloten met een defilé langs het Indisch Monument. 

Ook op Landgoed Bronbeek zijn de slachtoffers herdacht. Alle veteranen, bewoners, het personeel en de vrijwilligers van Bronbeek droegen de Melati-speld, de Indische jasmijn. Dat deden ze als symbool van respect, betrokkenheid en medeleven. 

Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands–Indië zaten zo’n 100.000 Nederlanders 4 jaar onder erbarmelijke omstandigheden vast in interneringskampen. 13.000 van hen kwamen om. Onder anderen ter nagedachtenis aan hen onthulde koningin Beatrix in 1988 het Indisch Monument. Het bestaat uit 17 bronzen beelden, een kaart van Indië en de tekst ‘De geest overwint’. 

6.000 militairen finishten op 24 juli bij de 108^e editie van de Nijmeegse 4Daagse. Onder hen waren 2.500 Nederlanders. Ze legden 40 kilometer per dag af, met een bepakking van 10 kilo. De mars had uiteraard een internationaal karakter: de militaire deelnemers kwamen uit 37 landen. 

Niet iedereen haalde de eindstreep. Dat heeft allerlei oorzaken, van ernstige blaren tot verrekte spieren. De overgrote meerderheid finishte echter traditiegetrouw op het militaire terrein Charlemagne, waar de lopers hun 4Daagsekruis ontvingen. 

Naast de militairen die in detachementsverband liepen, startten er ook veel samen met burgers vanaf de Wedren, in het centrum van Nijmegen. Vanaf 50 jaar mochten zij zonder rugzak lopen en vanaf 60 hoefden ze maar 30 kilometer per dag af te leggen. 

De oorsprong van De 4Daagse ligt in 1909. Een kapitein bij de afdeling Opleiding en Training vond dat de rekruten niet goed marcheerden. Daarop groeide de Prins Hendrikkazerne in Nijmegen-Oost uit tot het centrum van estafettetochten langs diverse kazernes. Inmiddels is de 4Daagse uitgegroeid tot het grootste meerdaagse wandelevenement ter wereld. 

Vechten in en rond dorpen en steden stelt militairen voor grote uitdagingen. Om zich daar zo realistisch mogelijk op voor te bereiden, heeft de landmacht er sinds eind augustus een trainingslocatie bij. Dat is het Numan Van de Scheur Kamp, een nieuw complex voor optreden in verstedelijkt gebied (OVG) in Nieuw Milligen. 

Het is de derde OVG-trainingslocatie van de landmacht, naast de Harskamp en Marnewaard. Militairen oefenen er onder realistische omstandigheden in stedelijk gebied. De bestaande bunker en het bovengrondse tunnelsysteem geven de trainingen extra mogelijkheden. Ook andere krijgsmachtdelen en veiligheidspartners kunnen gebruikmaken van het complex. 

Dat is volgens commandant Opleidings- en Trainingscommando brigadegeneraal Henk Ouwehand hard nodig. “Conflicten worden steeds complexer en spelen zich steeds vaker af in en rond steden.” In zo’n omgeving moeten militairen onder grote druk samenwerken, snel beslissingen nemen en effectief optreden. “Dit nieuwe trainingscomplex geeft onze militairen de mogelijkheid om precies dat te oefenen: onder omstandigheden die aansluiten bij de werkelijkheid van vandaag en de uitdagingen van morgen.” 

Het complex is vernoemd naar Gijs Numan en Albert van de Scheur, 2 Apeldoornse verzetshelden. Zij speelden tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol bij de bevrijding van Apeldoorn.